Δεύτερο τεύχος 2013-14

Συντακτική ομάδα

Υπεύθυνοι καθηγητές

  • Κοθρά Βαρβάρα , Φιλόλογος
  • Πρεκατές Αλέξανδρος , Πληροφορικός
  • Βασιλείου Βασιλική , Θεολόγος

Μαθητές

  • Αλεξιάδης Ιωάννης
  • Γεώργιος Μπαλάφας
  • Καλαφατίδης Δημήτρης
  • Καφετζή Ανδριανα
  • Μίλλερ Αντώνης
  • Μπαρούτα Παρασκευή
  • Παναγιωτίδου Μαριάννα
  • Τέγου Μαρία

Χαιρετισμός Υπευθύνου Σχολικών Δραστηριοτήτων

Η ηλεκτρονική και έντυπη εφημερίδα σας Τ’ ΑΝΕΙΠΩΤΑ αποτελεί μία πολύ ευχάριστη έκπληξη και συνεχίζει επάξια την παράδοση του Μαθητικού Τύπου της Διεύθυνσής μας. Ως γνωστόν στα σχολεία της Διεύθυνσής μας εκδίδονται με πολύ μεγάλη επιτυχία άλλες τέσσερις εφημερίδες, δύο έντυπες, η Μαθητοφρένεια του 2ου και η Αλογόμυγα του 1ου Λυκείου Γρεβενών και δύο ηλεκτρονικές, οι Νεανικοί παλμοί του Γυμνασίου και οι ΕΠΑΛμοί του ΕΠΑΛ Δεσκάτης. Πιστεύω ότι η εφημερίδα σας θα αποτελέσει ένα ελεύθερο βήμα έκφρασης των μαθητών και ένα πολύτιμο μέσο ενημέρωσης, μόρφωσης, προβληματισμού, διεκδίκησης και ψυχαγωγίας όχι μόνο για το σχολείο σας αλλά και για την ευρύτερη περιοχή των Βεντζίων. Ήδη από το πρώτο φύλλο διαφαίνεται η φιλότιμη προσπάθεια και ο ζήλος μαθητών και καθηγητών και το αποτέλεσμα είναι πολύ καλό. Το Γραφείο μας θα είναι πάντοτε δίπλα σας και θα σας παρέχει κάθε δυνατή βοήθεια.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια στη Διευθύντρια και στο σύλλογο καθηγητών του σχολείου σας οι οποίοι ενέκριναν αυτή τη δραστηριότητα και ιδιαιτέρως στην ομάδα των υπεύθυνων καθηγητών και μαθητών οι οποίοι ανέλαβαν το βάρος της συγκέντρωσης – επεξεργασίας και ανάρτησης – έκδοσης του ειδησεογραφικού υλικού. Σίγουρα αυτή η δραστηριότητα είναι χρονοβόρα και κοπιώδης αλλά είναι και πολύ μεγάλη η ικανοποίηση και η ηθική ανταμοιβή. Είστε σε καλό δρόμο. Συνεχίστε…

Στέργιος Πουρνάρας Υπεύθυνος ΣΔ ΔΔΕ Γρεβενών

Ευχαριστίες

Εκ μέρους της συντακτικής ομάδας της εφημερίδας μας, της Διευθύντριας και όλων των διαδασκόντων του σχολείου, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε ολόψυχα τον κ. Στέργιο Πουρνάρα, υπεύθυνο των Σχολικών Δραστηριοτήτων της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Γρεβενών, για την πολύτιμη βοήθεια και ηθική υποστήριξη καθ’ όλη την προσπάθεια υλοποίησης του πολιτιστικού προγράμματος έκδοσης της εφημερίδας του σχολείου μας

Έρευνα : Facebook

Του μαθητή Αντώνη Μίλλερ

Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης ή ηλεκτρονικά κοινωνικά δίκτυα έκαναν την εμφάνισή τους το 2002 με το Friendster. Αυτές οι ιστοσελίδες επιτρέπουν στα άτομα να παρουσιάσουν τους εαυτούς τους, να αναπτύξουν την κοινωνική τους δικτύωση, καθώς και να δημιουργήσουν ή να διατηρήσουν συνδέσεις με άλλους χρήστες. Η ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης όμως που ξεχώρισε ανάμεσα στις άλλες είναι το Facebook. Με 132 εκατομμύρια χρήστες τον Ιούνιο του 2008 και 200% μέση ετήσια αύξηση εγγραφών, το Facebook είναι αναμφισβήτητα η δημοφιλέστερη ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Στα πλαίσια της έκδοσης της εφημερίδας μας, διεξήγαμε μία έρευνα μεταξύ των μαθητών , μοιράζοντας το ακόλουθο ερωτηματολόγιο:

  • ΄Έχεις facebook;
  • Πώς σου φαίνεται το facebook;
  • Σε βοηθάει το facebook στην ζωή σου;
  • Ξέρεις πόσους κινδύνους έχει το facebook;
  • Δίνεις τα πραγματικά σου στοιχεία; Ναι ή όχι και γιατί;
  • Το facebook σε επηρεάζει προσωπικά;
  • Έχεις συναντήσει προσωπικά επικίνδυνες καταστάσεις;

Διαπιστώσαμε ότι το σύνολο των μαθητών έχει facebook , αλλά η πλειονότητα δεν το βρίσκει ιδιαίτερα ενδιαφέρον.Όσον αφορά την επίδραση του facebook στη ζωή τους, οι περισσότεροι έδειξαν αδιαφορία στο να την ανιχνεύσουν, και επιπλέον δήλωσαν ότι δίνουν τα πραγματικά τους στοιχεία, γιατί τους αρέσει απλώς! Ωστόσο, παραδέχτηκαν ότι συνάντησαν ύποπτες και ορισμένοι και επικίνδυνες επαφές.. Παρακάτω παρατίθεται η άποψη της μαθήτριας Παρασκευής Μπαρούτα για το συγκεκριμένο μέσο κοινωνικής δικτύωσης:

Όλοι στις μέρες μας έχουν facebook, αν και δεν είναι τόσο χρήσιμο σε μερικά άτομα! Δημιουργήθηκε για να »αλληλογραφούν άνθρωποι από όλο τον κόσμο, αλλά και για να μιλάς με δικούς σου ανθρώπους!
Υπάρχουν αρκετά προβλήματα, όμως κανένας δεν δίνει σημασία μέχρι να μπλέξει σε κάποια επικίνδυνη »κατάσταση, και τότε πια να σταματήσει να συνομιλεί με άτομα που δεν έχει συναντήσει ποτέ ή δεν έχει »γνωρίσει ποτέ.
Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να πάρει την φωτογραφία σου, αν έχεις το πρόσωπό σου και να την »προσθέσει σε φωτογραφία ή και βίντεο ακατάλληλου περιεχομένου, μπορούν επίσης να σου σπάσουν τον κωδικό »και να δουν συζητήσεις με άτομα που συνομιλείς και να το κοινοποιήσουν στον τοίχο σου, με αποτέλεσμα »να τα βλέπουν οι φίλοι σου. Άλλοι σε πιέζουν για μία έξοδο μαζί τους, έτσι παρασέρνουν ανήλικα παιδιά »και όταν βρεθούνε τα κακοποιούν με κάθε τρόπο ή και τα δολοφονούν!
Υπάρχουν ωστόσο και τα θετικά του facebook, όπως ότι μπορείς να συνομιλείς με άτομα που δεν είναι κοντά, να περάσεις την ώρα σου ή να πληροφορηθείς για κάτι που δεν ήξερες.
Τέλος, είναι καλά αν έχουμε δική μας φωτογραφία να την κλειδώνουμε ώστε να είμαστε ήσυχοι, επίσης να επικοινωνούμε με άτομα που γνωρίζουμε και να μην απαντάμε σε μηνύματα από ξένα άτομα!

Από τις απαντήσεις των μαθητών και την άποψη της συμμαθήτριας μας διαπιστώσαμε ότι σχεδόν όλοι είναι ανενημέρωτοι για τους τρομακτικούς κινδύνους του συγκεκριμένου μέσου. Αυτούς έψαξε η συντακτική ομάδα της εφημερίδας μας και τους παραθέτει , όπως τους εντόπισε σε άρθρα των ειδικών αναλυτών. ΄΄ Και όποιος έχει ώτα ακούειν, ακουέτω!’’

Με την αποδοχή των όρων χρήσης της ιστοσελίδας, τα προσωπικά στοιχεία του χρήστη είναι στη διάθεση της εταιρείας που τη διαχειρίζεται. Μπορεί να τα κάνει ό,τι θέλει, να τα χρησιμοποιήσει όπως εκείνη νομίζει», τονίζει σε ανακοίνωσή της η Μη Κυβερνητική Οργάνωση «Νέοι Ευρωπαίοι Οργανωμένοι Ικανοί» (ΝΕΟΙ). «Οι περισσότεροι νέοι δείχνουν τυφλή εμπιστοσύνη στην κοινότητα χρηστών του Facebook, χρησιμοποιώντας για παράδειγμα το πραγματικό τους όνομα, διεύθυνση ή φωτογραφία, χωρίς προηγουμένως να έχουν διαβάσει τα “μικρά γράμματα”, τους όρους χρήσης δηλαδή», προειδοποιεί η δικηγόρος Άννα Ευθυμίου, πρόεδρος της ΜΚΟ που αναλαμβάνει δράσεις και πρωτοβουλίες σε πολλούς τομείς, ανάμεσά τους και σ' εκείνο των νέων τεχνολογιών. «Δεχτήκαμε το τελευταίο διάστημα πολλές ερωτήσεις από προβληματισμένους νέους για τη διαφύλαξη των προσωπικών τους δεδομένων. Με την εγγραφή στο Facebook οι χρήστες αυτομάτως συμφωνούν με τους όρους χρήσης. Οι όροι αυτοί μπορούν να αλλάξουν οποτεδήποτε χωρίς προειδοποίηση, κάτι που είναι τυποποιημένο για έναν ιστοχώρο. Στη συγκεκριμένη ιστοσελίδα, όμως, η δήλωση αυτή εμφανίζεται στις πρώτες-πρώτες σειρές, που σημαίνει ότι ο χρήστης αυτομάτως συμφωνεί και με όλες τις αλλαγές που μπορεί να γίνουν χωρίς προηγούμενη ενημέρωση. Οι χρήστες του Facebook που χρησιμοποιούν εφαρμογές οι οποίες προέρχονται από τρίτους, όπως παιχνίδια, πρέπει να γνωρίζουν ότι αν οι προσωπικές τους πληροφορίες διαρρεύσουν μέσα από τα πρωτόκολλα ασφάλειας του Facebook, η εταιρεία δεν φέρει καμία ευθύνη», εξηγεί η κ. Ευθυμίου.

Όπως εξηγεί η κ. Ευθυμίου: «Αν, για παράδειγμα, “φορτώσετε” μια φωτογραφία σας, πρέπει να γνωρίζετε -με βάση όσα αναγράφονται στους όρους- ότι το Facebook μπορεί να δημιουργήσει αντίγραφά της και να τα πουλήσει έναντι πληρωμής ή μη σε τρίτους χωρίς την άδειά σας. Αν κρατάτε κάποια προσωπικά στοιχεία στο Facebook ή προσωπικές σκέψεις, το Facebook μπορεί να τις μετατρέψει σε βιβλίο, να δημιουργήσει αντίγραφα και να τα προωθήσει στην αγορά». Στην αστυνομία, πάντως, έχουν φτάσει καταγγελίες για προσωπικά στοιχεία ατόμων και φωτογραφίες που οι ίδιοι οι κάτοχοί τους είχαν καταχωρήσει σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, αλλά διαπίστωσαν ότι στη συνέχεια αναρτήθηκαν και σε άλλες ιστοσελίδες, με συκοφαντικά σχόλια ή άλλα ερωτικού περιεχομένου.

Η κύρια συμβουλή είναι ότι οι χρήστες θα πρέπει να μάθουν να διαβάζουν πρώτα τους όρους εγγραφής και να είναι πιο προσεκτικοί όσον αφορά τις πληροφορίες και το περιεχόμενο που «ανεβάζουν» στο Διαδίκτυο, αφού είναι άγνωστος ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να γίνει η διακίνησή τους.

Αλλά το πλέον ανησυχητικό και εφιαλτικό σενάριο μιας απλής βόλτας ενός ανηλίκου στο facebook είναι το ακόλουθο:

Τα όσα αποκάλυψε στην «Espresso της Κυριακής» ο Γιώργος Κορμάς, συνεργάτης της Μονάδας Εφηβικής Υγείας του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», είναι γροθιά στο στομάχι. Σύμφωνα με πανευρωπαϊκή έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 2012, διαπιστώθηκε ότι ένα στα δύο παιδιά ηλικίας από 14 έως 16 ετών έχει προφίλ στο Facebook και συνομιλεί με αγνώστους!

Τα μικρά παιδιά, εξηγεί ο κ. Κορμάς, μπαίνουν στο Facebook συχνά με την παρότρυνση μεγαλύτερων φίλων ή αδελφών τους, αλλά και των ίδιων των γονέων τους, οι οποίοι τους επιτρέπουν να μπαίνουν από τα δικά τους προφίλ. Κατακτώντας αυτό τον κόσμο, αποκομίζουν την αίσθηση πως μεγαλώνουν και κάνουν κάτι που το κάνουν μόνο οι μεγάλοι. Σήμερα περισσότερα από 1.300.000 ελληνόπουλα ηλικίας από 13 έως 18 ετών έχουν πρόσβαση στο Facebook!

Δυστυχώς, όμως, παιδιά σε αυτή την τρυφερή ηλικία μπορεί να πέσουν εύκολα θύματα παρενόχλησης και να υποστούν διάφορα. Είναι πολύ μικρά για να διαχειριστούν σωστά τα προσωπικά τους δεδομένα και της οικογένειάς τους για να προστατευτούν από παιδόφιλους» προειδοποιεί ο κ. Κορμάς.

Η μεταμφίεση και τα μοιραία λάθη Συνήθως τα παιδιά αναρτούν πολλά προσωπικά στοιχεία τους στη σελίδα τους στο Facebook, όπως φωτογραφίες, προσωπικά δεδομένα, ψυχολογική και οικογενειακή κατάσταση. Αυτό τα μετατρέπει αυτόματα σε εύκολους στόχους.

Οι παιδόφιλοι που καραδοκούν ψάχνουν για ευάλωτα παιδιά. Μόλις τα εντοπίσουν, δημιουργούν ψεύτικο προφίλ στο Facebook, τους στέλνουν αίτημα φιλίας και παρουσιάζονται σαν συνομήλικοι, σαν οικογενειακοί φίλοι ή γνωστοί κάποιου μακρινού συγγενή και περνούν κατευθείαν στο διά ταύτα» εξηγεί ο κ. Κορμάς και προσθέτει: «Τα παιδιά που “σερφάρουν” χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τα επιπόλαια, τα οποία συνήθως είναι αγόρια που στο πλαίσιο της πλάκας για ποδοσφαιρικές ομάδες δέχονται μηνύματα από αγνώστους και απαντούν. Αφού ο δράστης κερδίσει την εμπιστοσύνη του, καταφέρνει να “ψαρέψει”, να παρασύρει το παιδί λέγοντάς του να συναντηθούν για να του δώσει -δήθεν- εισιτήρια για αγώνα. Η δεύτερη κατηγορία είναι τα συνεσταλμένα παιδιά, κυρίως κορίτσια. Παιδιά που νιώθουν μοναξιά, που αναζητούν παρέα, που έχουν κενό οικογενειακό ή ψυχολογικό. Σε αυτή την κατηγορία ανήκει και το 13χρονο κορίτσι που εξαφανίστηκε από τα Σπάτα». Αυτά τα παιδιά οι δράστες τα προσεγγίζουν με ιδιαίτερη ευκολία. Στην αρχή ρωτάνε σε ποιο μέρος του σπιτιού είναι ο υπολογιστής, για να τσεκάρουν αν μπορούν να συνομιλούν ανενόχλητα και για αρκετή ώρα. «Επειτα θέλουν να μάθουν πώς τα πάνε με την οικογένεια. Αν υπάρχουν γονείς, αν είναι χωρισμένοι, αν έχουν προβλήματα. Σιγά-σιγά προσπαθούν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη τους και εμφανίζονται ως σωτήρες. Η διαδικασία μπορεί να κρατήσει από έξι μήνες έως και ένα ή δύο χρόνια! Αφού εκτιμήσουν ότι έχουν κερδίσει την εμπιστοσύνη τους, στέλνουν το εξής μήνυμα: “Μπορείς να κρατήσεις μυστικό;” Η συνέχεια στις περισσότερες περιπτώσεις είναι τραγική. Αφού τα παιδιά τούς εκμυστηρευτούν κάτι, τους στείλουν φωτογραφίες (συνήθως ημίγυμνες), μετά δέχονται εκβιασμούς. Αυτοί οι άνθρωποι βιάζουν τα παιδιά πρώτα συναισθηματικά και έπειτα σωματικά…» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Κορμάς. Τέλος, υπάρχει και η παρακάτω άποψη κάποιων ειδικών:

Οι ειδικοί πιστεύουν πως το Facebook μπορεί να χρησιμεύσει στα παιδιά ως μία αξιόλογη πηγή εκμάθησης της τεχνολογίας, ανάπτυξης κοινωνικών δεξιοτήτων, αυτοέκφρασης και εκπαίδευσης, ωστόσο πρέπει να υπάρχει διαρκής γονεϊκή επιτήρηση όλης της online κοινωνικής δραστηριότητας του ανηλίκου’’. Με το παρόν άρθρο , ελπίζουμε να προβληματίσουμε τους συμμαθητές μας , αλλά και τους μαθητές άλλων σχολείων, αλλά κυρίως να ενημερώσουμε τους γονείς και τους υπεύθυνους του εκπαιδευτικού συστήματος για την άμεση ανάγκη πληροφόρησης παιδιών και γονέων για τα χαρακτηριστικά του facebook και τους εφιαλτικούς κινδύνους του!

Πηγες: Facebook κίνδυνος - θάνατος!

         Άρθρο της Γιούλης Σταρίδα,     Εφημερ. Εσπρέσσο της Κυριακής, 2/6/2013

Άρθρο : "Το Μακιγιάζ και η ιστορία του"

της Μαρίας Τέγου

Ο άνθρωπος από την αρχή της ιστορίας του, συνήθιζε να βάφει το πρόσωπο του για διάφορους λόγους, θρησκευτικούς, αισθητικούς, κοινωνικούς. Το βάψιμο του προσώπου ξεκινάει πριν από χιλιάδες χρόνια. Από τους Ινδιάνους, στις Γκέισες, και από εκεί στο σημερινό make-up. Πρόκειται για μια ιστορία πλούσια και γεμάτη πολιτισμικές και αισθητικές πεποιθήσεις. Σήμερα το make-up είναι ένα καλλυντικό στο χρώμα του δέρματος που εφαρμόζεται στο πρόσωπο με σκοπό να καλύψει ατέλειες ή να αλλάξει την απόχρωση της επιδερμίδας. Οι λόγοι είναι καθαρά καλλωπιστικοί. Όμως, η χρήση καλλυντικών για ενίσχυση της επιδερμίδας είναι γνωστή από την αρχαιότητα.

Στην αρχαία Αίγυπτο οι γυναίκες έβαφαν τα φρύδια τους μαύρα. Τα αγαπημένα χρώματα για την βαφή των βλεφάρων ήταν το πράσινο, μπλε μαύρο και το κόκκινο… Γiα τη βαφή των ματιών χρησιμοποιούσαν μείγμα από καμένα αμύγδαλα, οξειδωμένο χαλκό, δύο διαφορετικού χρώματος μεταλλεύματα χαλκού, μόλυβδο, στάχτη και ώχρα. Τόνιζαν το περίγραμμα των ματιών τους με μαύρο κολ. Η σύνθεσή του αποτελούνταν συνήθως από αντιμόνιο σε σκόνη αναμειγμένο με λάδι. Τα μάγουλα και τα χείλη τα έβαφαν με κόκκινη ώχρα ή ένα μείγμα κόκκινης αργίλου και νερού. Τα νύχια τους τα έβαφαν επίσης κόκκινα χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό χέννα. Τη βαφή στα χείλη την άπλωναν από ένα δοχείο με ένα υγρό stick.Οι Αιγύπτιες συνοδεύονταν στον άλλο κόσμο με δυο δοχεία κοκκινάδι.

Στην αρχαία Ελλάδα η ψιμυθίωση κατείχε πολύ σημαντική θέση τόσο στουςι άνδρες όσο και στις γυναίκες Χρησιμοποιούσαν για το σκοπό αυτό μια λευκή κρέμα προσώπου από μόλυβδο που ονομαζόταν ψιμύθιον (που έδωσε και την γενικότερη ονομασία στο μακιγιάζ ), την εφάρμοζαν γύρω από τα μάτια ή σε ολόκληρο το πρόσωπο για να αποκτήσουν ακόμη πιο καθαρή επιδερμίδα. !). Οσο για τη δράση του μολύβδου; Καταστροφική, καθώς το συγκεκριμένο χημικό στοιχείο προκαλούσε στους χρήστες από πληγές στα σημεία εφαρμογής του ως δηλητηρίαση ή στειρότητα. Ειδικότερα στην Αθήνα, η τέχνη του μακιγιάζ ήταν ιδιαίτερα αναπτυγμένη και υπήρχαν γυναίκες κυρίως από την τάξη των δούλων που εξειδικεύονταν στο επάγγελμα της ψιμμυθίστριας. Οι ψιμμυθίστριες χρησιμοποιούσαν κόκκινη σκόνη για να βάψουν τα μάγουλα και ένα ειδικό σκεύασμα το καλλιβλέφαρον για να βάψουν τα μάτια. Για τα χείλη χρησιμοποιούσαν συστατικά που φτιάχνονταν από βερμίλιο και φυτικές ουσίες, όπως τα φύκια και τα μούρα..

Οι καθρέφτες ήταν χάλκινοι δίσκοι χωρίς διακόσμηση με τη λαβή τους συχνά διακοσμημένη και κατασκευασμένη με υλικά όπως ξύλο, κόκαλο και ελεφαντοστό.

Οι γυναίκες της εποχής του χαλκού που επιθυμούσαν να μακιγιαριστούν είχαν στη διάθεσή τους μεγάλη ποικιλία από παρασκευάσματα για τα μάτια, τα χείλη, τα μάγουλα

Άλλη μια δημοφιλής καλλωπιστική συνήθεια της αρχαίας Ελλάδας ήταν διαστολή της κόρης του γυναικείου ματιού. Και για το σκοπό αυτό χρησιμοποιούσαν εκχύλισμα μπελαντόνας. -Στα κλασικά χρόνια, ο τρόπος που φορούσαν το κραγιόν αποδείκνυε και την πολιτισμική τους τάξη. Οι γυναίκες με καλή φήμη φορούσαν το κραγιόν με έναν κομψό και καλόγουστο τρόπο. Αντιθέτως, οι ιερόδουλες χρωμάτιζαν τα χείλη τους με έναν φανταχτερό τρόπο. -Δείγματα πως το μακιγιάζ ήταν ιδιαίτερα αναπτυγμένο στον Ελλαδικό χώρο, έχουμε και από τις τοιχογραφίες της Μινωϊκής εποχής. Οι γυναίκες αυτής της περιόδου στην Κρήτη, έβαφαν τα μάτια τους με έντονο μαύρο χρώμα για να δείχνουν πολύ μεγαλύτερα. Για την παρασκευή αυτού του προϊόντος χρησιμοποιούσαν μείγμα από μαύρη σκόνη θειούχου μολύβδου και μαγγανίου με ειδική σπάτουλα. Οι Μινωϊτισσες επίσης, κάλυπταν τα μάγουλα και τις άκρες της μύτης με σκόνη ώχρας και χρησιμοποιούσαν βαθυκόκκινο χρώμα από χρωστική ύλη ορυκτής προέλευσης, αιματίνη, κιννάβαρι ή μίνιο, διαλυμένη με ελαιώδη κρέμα για τη βαφή των χειλιών τους. Επιπλέον, φαίνεται να έβαφαν και τα νύχια των άνω και κάτω άκρων τους. Το μακιγιάζ ήταν επιμελημένο. Η εικόνα ήταν τόσο εντυπωσιακή, ώστε όταν το 1905 αποκαλύφθηκε στην Κνωσό η τοιχογραφία μιας νέας γυναίκας, θεάς ή ιέρειας πιθανότατα, οι εργάτες του Έβανς την ονόμασαν Παριζιάνα. Στην Ρώμη επικρατεί η λατρεία του λευκού χρώματος του προσώπου με τα ρόδινα χείλη. Μια τέτοια εμφάνιση ρωμαίας ήταν ένδειξη ευγενούς καταγωγής. Για την απόκτηση του λευκού χρώματος, χρησιμοποιούταν μείγμα από λευκό μόλυβδο και ξύδι. Για το ρουζ στα μάγουλα χρησιμοποιούταν το ερυθρό μινιο μολύβδου (υλικό που στις μέρες μας χρησιμοποιείται για τη κατασκευή μπαταριών ή αντισκωρικής μπογιάς. Οι ρωμαίες επίσης μακιγιάρανε τα μάτια τους με κοχόλ, που ήταν τριμμένοι κρύσταλλοι γαληνίτη. Το συγκεκριμένο υλικό όμως, σύμφωνα με τους ιστορικούς, πέραν της εντυπωσιακής εικόνας που χάριζε στους χρήστες του, τους φόρτωνε με μια σειρά παρενέργειες. Από ερεθισμένα μάτια ως αϋπνία και νοητικά προβλήματα, ενώ πολλές φορές λόγω της υπερβολικής τοξικότητας το δέρμα στο σημείο όπου εφαρμοζόταν το προϊστορικό αϊλάινερ γινόταν σχεδόν διάφανο. Τέλος όπως και οι έλληνες, χρησιμοποιούσαν το αντιμόνιο για σκιά ματιών.

Η μόδα του «νεκρικού λευκού» επικρατούσε και στην αρχαία Ρώμη. Στο Βυζάντιο για το μακιγιάζ προσώπου οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν τρία βασικά χρώματα. Το άσπρο το μαύρο και το κόκκινο. Το κόκκινο χρώμα που το χρησιμοποιούσαν για ν α βάψουν τα μαγουλά τους και τα χείλη τους το παρασκεύαζαν από τα φύκια τη ς θάλασσας. Υπάρχουν στοιχεία ότι και ορισμένοι βυζαντινοί άνδρες βάφονταν. Αυτοί ήταν δύο κατηγοριών. Οι θηλυπρεπείς και αυτοί που ήθελαν να δώσουν στο πρόσωπό τους μια ασκητική όψη υπαινισσόμενοι έτσι ότι κάνουν ανάλογη ζωή.

Κατά τους χρόνους του Μεσαίωνα η ανθυγιεινή συνήθεια των Ρωμαίων να ασπρίζουν το πρόσωπό τους με μόλυβδο αναπτύσσεται και διευρύνεται σε όλη σχεδόν την δυτική Ευρώπη. Για την απόκτηση του ποθητού κατάλευκου προσώπου, οι γυναίκες της εποχής απέφευγαν κατά αρχήν την έκθεσή τους στον ήλιο. Παράλληλα, βάφονταν με πούδρες που είχαν σα βάση τον μόλυβδο. Πέραν όμως από το άσπρο πρόσωπο.το μακιγιάζ και ιδιαίτερα το βάψιμο των χειλιών έχει πολύ μικρή απήχηση καθώς καταδικαζόταν από την εκκλησία Γυναίκες που πραγματοποιούσαν μακιγιάζ κινδύνευαν να χαρακτηριστούν, εκτός από πόρνες και μάγισσες. Κατά τους χρόνους της Αναγέννησης εξακολουθεί να επικρατεί η ανθυγιεινή συνήθεια της λεύκανσης του προσώπου με συστατικά που είχαν σα βάση τον μόλυβδο. Παράλληλα οι ευρωπαίες της εποχής ανακαλύπτουν το αιγυπτιακό kohl, που γίνεται μόδα. Μια άλλη μόδα της εποχής ήταν επίσης η δημιουργία ψεύτικων ελιών στο πρόσωπο.Οι ψεύτικες ελιές είτε ζωγραφίζονταν με μελάνι ή κατασκευάζονταν από δέρμα ή μετάξι.Η βαφή των χειλιών γινόταν από ένα συνδυασμό χρωστικής πούδρας, χοιρινού λίπους και βουτύρου. Παρ όλα αυτά το μακιγιάζ εξακολουθεί να είναι περιορισμένο στους ηθοποιούς και τις πόρνες. Στα τέλη του 1770, το Βρετανικό Κοινοβούλιο πέρασε ένα νόμο με τον οποίο δήλωνε πως οι γυναίκες οι οποίες αποπλανούσαν τους άντρες σε γάμο με το μακιγιάζ θα μπορούσαν να κατηγορηθούν για μαγεία. !!

Μάλιστα το 1800 στην Μ Βρετανία επίσης, η βασίλισσα Βικτωρία τα έθεσε εκτός νόμου και σαν χρήση μόνο για τους ηθοποιούς. Το 1860 σηματοδοτεί το τέλος του «διωγμού» του μακιγιάζ στην Δυτική Ευρώπη. Άρχισαν να αναπτύσσονται εταιρείες που εξειδικεύονταν την παραγωγή προϊόντων μακιγιάζ. Αρχικά τα προϊόντα αυτά προορίζονταν για ανθρώπους του θεάτρου σύντομα όμως εξαπλώθηκαν και στον υπόλοιπο πληθυσμό. Τον 20ο αιώνα οι εικόνες με τη βοήθεια του κινηματογράφου και της τηλεόρασης ταξίδεψαν και δημιούργησαν πρότυπα συμπεριφοράς και εμφάνισης. Έτσι ανάλογα τη δεκαετία παρατηρήθηκαν τα εξής:

Δεκαετία 20 και 30 Το δέρμα ήταν φωτεινό. Τα μάγουλα βάφονταν έντονα κόκκινα. Τα πάνω βλέφαρα γίνονταν σκούρα. Τα φρύδια ήταν λεπτά με ανοδική κλίση. Τα χείλη ήταν στρογγυλεμένα και χρωματίζονταν με έντονο κόκκινο.

Δεκαετία 40 Το μακιγιάζ διαφοροποιήθηκε. Τα μάγουλα δεν ήταν πια τόσο κόκκινα και ως προς το σχήμα των χειλιών, δεν ήταν στρογγυλεμένα αλλά μακριά και παχιά.

Δεκαετία 50 και 60 Το χρώμα του δέρματος ήταν φυσικό. Τα μάγουλα ήταν διακριτικά βαμμένα. Στα πάνω βλέφαρα τοποθετούνταν μαύρη γραμμή, στη βάση των βλεφαρίδων, που προεκτείνονταν ανοδικά πέρα από την εξωτερική γωνία του ματιού. Τα φρύδια αποτριχώνονταν σε φυσικό σχήμα. Τα χείλη ήταν μπεζ-ροζ. Ακόμη εδώ εμφανίσθηκαν οι χίπις. Τα βλέφαρά τους περιγράφονταν με σκούρα σκιά. Οι βλεφαρίδες τονίζονταν. Τα φρύδια συνήθως δεν αποτριχώνονταν. Στα μάγουλα ζωγραφίζονταν λουλούδια και καρδιές. Τα χείλη διατηρούσαν το φυσικό τους χρώμα ή τονίζονταν ελαφρά.

Τελευταίες δεκαετίες Εδώ τα πρότυπα άλλαζαν συνεχώς, κάθε χρόνο ή και εξάμηνο. Οι γυναίκες δεν περιορίζονται πια από τη μόδα, μπορούν να προσαρμόσουν το μακιγιάζ, το χτένισμα και το ντύσιμο στην προσωπικότητά τους.

Στη σύγχρονη εποχή Εδώ το μακιγιάζ εξακολουθεί να διαμορφώνεται κάτω από την επιρροή πολλών προτύπων, που άλλες φορές μοιάζουν και άλλες φορές διαφέρουν πολύ μεταξύ τους. Αφού δεν υπάρχει ομοιομορφία στα πρότυπα δεν είναι δυνατό να υπάρχει και ομοιομορφία στην εμφάνιση, κάτι, άλλωστε, που έχει παρατηρηθεί από το τέλος του 20ου αιώνα. Παρατηρείται η τάση οι γυναίκες να αναδεικνύουν τα δικά τους χαρακτηριστικά και να παρουσιάζουν τη δική τους προσωπικότητα.

Η χρήση του μολύβδου:

Τα σύγχρονα καλλυντικά φαίνεται να έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό με τα καλλυντικά που χρησιμοποιούνταν πριν από χιλιάδες χρόνια. Το χαρακτηριστικό αυτό είναι η περιεκτικότητα σε οξείδιο του μολύβδου.

Από έρευνες διαπιστώθηκε ότι το πρώτο ρουζ δημιουργήθηκε από την κατεργασία πρώτων υλών με κύριο συστατικό το λιθάργυρο.

Πηγές:

[[http://makeupepasoaed.blogspot.gr/2012/11/make-up.html|Η ιστορία του make-up, ιστοσ..makeupart]]

Άρθρο : "Στα ίχνη του γυναικείου ενδύματος"

της Αντριάννας Καφετζή

Η ιστορία του γυναικείου ρούχου και της μόδας γενικότερα ξεκινάει κάπου στο 1000.000 π.χ. με την εμφάνιση του homo erectus, αυτό το είδος των προγονών μας άρχισε να έχει την ανάγκη του ρούχου ως μέσο προφύλαξης από τις καιρικές συνθήκες και τη φύση, δεν υπάρχουν στοιχεία για την τότε τάση ή κάτι σχετικό, γνωρίζουμε όμως ότι από τότε άρχισε να καλλιεργείται στο μυαλό των γυναικών η εξέλιξη για ό,τι έχει να κάνει με την ενδυμασία, καθώς η γυναίκα θεωρείται ότι αναλάμβανε την κατασκευή των όποιων περιβολών της εποχής. Αυτού του είδους οι πρωτόγονες κατασκευές συνεχίσθηκαν ως το 400.000 π.χ. με την εμφάνιση του homo neaterdal, χωρίς όμως και αυτό το είδος ανθρώπου να εξελίξει ιδιαίτερα το ρούχο καθώς δεν υπήρχαν και τα κατάλληλα μέσα. Θα δούμε την εξέλιξη με βάση τον homo sapiens κάπου δηλαδή στο 35.000 π.χ. το είδος δηλαδή που είμαστε και εμείς σήμερα.

Αυτό λοιπόν το είδος ανθρώπων άρχισε να οργανώνει τις πρώτες κοινωνίες. Από τότε λοιπόν η γυναίκα άρχισε να παίρνει πιο ενεργό ρόλο, τα πρώτα δείγματα ρούχων κατασκευάζονταν με βάση το δέρμα των ζωών, έχοντας λοιπόν αυτή τη βάση η γυναικεία φιλαρέσκεια αλλά και οι πρώτες ανάγκες καλλωπισμού οδήγησαν στις πρώτες τάσεις μόδας. Εδώ λοιπόν κάνουν την εμφάνιση τους τα πρώτα κολιέ κατασκευασμένα από κοχύλια ή πέτρες, τα πρώτα καπέλα από φτερά πουλιών καθώς και τα πρώτα αρώματα από την πολτοποίηση των λουλουδιών. Με αυτά λοιπόν τα μέσα οι γυναίκες άρχισαν να δημιουργούν την μόδα της εποχής. Οι άνδρες αρκέστηκαν μόνο στην κατασκευή πανοπλιών και όπλων. Ο ορισμός λοιπόν της γυναίκας ως το ωραίο φίλο έχει τις ρίζες του σ’αυτήν την εποχή.

Με το πέρασμα των αιώνων και μετά από μια κάμψη που είχε η ενασχόληση με τη μόδα ως τον 3οαιώνα μ.χ. λόγω της ενασχόλησης του ανθρώπου με τις πρώτες επιστήμες, το ζήτημα γυναικεία μόδα και ρούχο κάνει δυναμικά την επανεμφάνιση του κατά τα βυζαντινά χρόνια που κυρίαρχη τάση ήταν τα μακριά φορέματα και οι χιτώνες δεχόμενοι έντονες επιρροές από τα θρησκευτικά ήθη και πρότυπα.

Συνεχίζοντας την επανάσταση στη μόδα κάνουν πάλι οι γυναίκες κάπου στην εποχή των Λουδοβίκων όπου κάνουν την εμφάνιση τους πιο αισθησιακά θέματα μόδας όπως, οι ζαρτιέρες, τα μεσοφόρια, τα καλσόν, δίνοντας στην Γαλλική γυναικεία μόδα μια αίγλη που διατηρεί ακόμα στις μέρες μας.

Το γυναικείο ρούχο αρχίζει να γίνεται βαριά βιομηχανία κάπου στο 1920. Εκεί έχουμε και την γυναικεία επανάσταση, η γυναίκα πλέον επιλέγει πιο αποκαλυπτικά ρούχα, η τάση για φαρδιές γραμμές είναι γεγονός. Φούστες και φορέματα έχουν σχισμές, πιέτες και πετιούνται στα καλάθια των άχρηστων τα παπούτσια χωρίς τακούνι, η γόβες στιλέτο ήρθαν για να μείνουν. Must για την εποχή είναι το μήκος του ρούχου να είναι κάπου στο γόνατο, και τα μεγάλα καπέλα. Στα τέλη αυτής της δεκαετίας το γυναικείο παντελόνι με πρωτοπόρο την Coco Channel κάνει την εμφάνιση του.

Αρχές του 1930 και λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης δεν υπάρχουν σημαντικές αλλαγές εκτός του ότι φεύγει σιγά το φερμουάρ και έρχονται τα κουμπιά, εξακολουθεί η τάση για τα καπέλα τύπου καμπάνες.

Τα δύσκολα χρόνια της μόδας συνεχίστηκαν και τη δεκαετία του 40 που χαρακτηρίστικε η μαύρη δεκαετία για τη μόδα, βασικό ύφασμα ήταν το βίσκοζ που αντικατέστησε το βαμβάκι λόγω κόστους και η μόνη καινοτομία είναι η εμφάνιση του v στα γυναικεία φορέματα.

Η δεκαετία του 50 είναι μια αφετηρία για το γυναικείο ρούχο, τότε σχεδιάσθηκαν τα πιο κολακευτικά ρούχα για την γυναίκα. Τα ψηλοτάκουνα έχουν πλέον καθιερωθεί ενώ έχουμε και την ανακάλυψη της λυκρας γεγονός που προκαλεί σάλο στη βιομηχανία της μόδας και του γυναικείου ρούχου. Έχουμε τα πρώτα φορέματα σε α γραμμή, στράπλες για τα πιο βράδυνα και με τη βοήθεια ζώνης πιο μεσάτα μπλουζάκια.

Πλησιάζοντας στο 1960 αλλάζουν όλα. Είναι η εποχή του rock, εδώ έχουμε πραγματικά μεγάλες αλλαγές στο γυναικείο ρούχο. Είναι η εποχή του μίνι στις φούστες (έγινε το σύμβολο της γυναίκας) του κάπρι στα παντελόνια και ναι έχουμε και μίνι καυτά σορτσάκια.

Κατά το τέλος του 60 γίνονται και τα πρώτα βήματα για την ελληνική μόδα και έχουμε και τους πρώτους έλληνες βιοτέχνες που ασχολούνται με το pret-a-porte.

Ξεδιπλώνοντας τα χρόνια φτάνουμε στο 1970-80 όπου όσο αφορά τη γυναικεία μόδα η κεντρική ιδέα είναι όλα στην υπερβολή. Πολύ κοντά, πολύ μακριά. Η σούπερ μίνι η μακριά τσιγγάνικη φούστα, οι εμπνεύσεις των σχεδιαστών είναι από τις μουσικές τάσεις και έτσι κυρίαρχο θέμα είναι τα floral εμπριμέ και το punk style. Στη συνεχεία δημιουργείτε η τάση για τις μεγάλες βατές στους όμως .

Στις αρχές του 80 η γυναίκα είναι πλέον ανεξάρτητη μπαίνει δυναμικά στην αγορά εργασίας. Ετσι το στυλ του γυναικείου ρούχου γίνεται πιο ανάλαφρο ώστε να είναι πιο άνετο στην καθημερινότητα και σε συνδυασμό με την άνοδο μεγάλων βιομηχανιών στο χώρο του αθλητικού ρούχου πρώτη λέξη της μόδας είναι τα αθλητικά παπούτσια ,τα κολάν, και τα τζιν.

Από τις αρχές του ’90 αρχίζει να μπαίνει στο μυαλό μας το life style, τα περιοδικά μόδας είναι περισσότερα από τις εφημερίδες, η τηλεόραση και γενικά η διαφήμιση έχουν καταλάβει κυριολεκτικά το χώρο της γυναικείας μόδας, οι επιλογές της γυναίκας είναι παρά πολλές και σε συνδυασμό με την ενημέρωση η γυναίκα από το 1990 και μετά είναι πιο κομψή, πιο όμορφη χωρίς απαραίτητα να ακολουθεί συγκεκριμένο ύφος ντυσίματος. Στο επίκεντρο είναι η γυναίκα με προσωπικότητα και στυλ.

. Από το 2008 και μετά- μέχρι σήμερα η μόδα ανακυλώνεται επανεφέροντας περασμένες δεκαετίες αρκετές φορές ακόμη και στην ίδια σεζόν. Οι fashion bloggers κατακτούν τα media και το street style ξεφεύγει. Η κρίση οδηγεί τις fashionistas μακριά από ακριβά brands και οι vintage συλλέκτες κάνουν χρυσές δουλειές. Στυλ είναι πια ό, τι νιώθεις. Οι δρόμοι γεμίζουν διαφορετικότητα και οι γυναίκες δεν αφήνονται στο πνεύμα της εποχής τους. Hipsters, bohems, grunge lovers, κλασικές, trendy, punk, ανδρόγυνες, rock και ό, τι άλλο μπορούμε να φανταστούμε είναι επίκαιρο.

ΤΕΧΝΗ

Αφιέρωμα : Σωκράτης Μάλαμας

του Μαθητή Γεώργου Μπαλάφα

Ήταν Σεπτέμβριος του 1957.Στις 29 του μήνα στη Συκιά της Χαλκιδικής η Κυριακή Μάλαμα έφερε στον κόσμο ένα αγόρι. Το ονόμασαν Σωκράτη. Το μωρό μεγάλωνε και κάθε μέρα έδειχνε την αγάπη του για την μουσική. Μόλις ήταν μικρός λόγω τις εργασίας των γονιών του στη Γερμανία τον οδήγησαν να κατοικεί στη Στουτγκάρδη. Έμεινε εκεί ως τα εφηβικά του χρόνια. Στα 10 του ο πατέρας του έκανε δώρο ένα μπουζούκι. Η οικογένεια του λέει ότι το δώρο του ήταν ένα ερέθισμα για την πορεία του στη μουσική.

  • Στα 13 του αγόρασε την πρώτη του κιθάρα. Ήταν επιβράβευση για τις άριστες επιδόσεις στα σχολικά μαθήματα. Μόλις στα 17 του παρακολούθησε μαθήματα κιθάρας στη Θεσσαλονίκη. Όταν αποφοίτησε από το Λύκειο επέστρεψε στην Γερμανία. Εκεί παρακολουθούσε μαθήματα κιθάρας στη Στουτγκάρδη.
  • Σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής του επέστρεψε στη Ελλάδα και πήγε για σπουδές στο Εθνικό Ωδείο Αθηνών με δασκάλους τον Βαγγέλη Ασημακόπουλο και Νότη Μαυρουδή. Η επαγγελματική του σταυροδρομία ξεκίνησε στα 23 και εργαζόταν ως δάσκαλος κιθάρας καθώς και τραγουδιστής σε λαϊκά μαγαζιά. Πριν την δικιά του προσωπική καριέρα έπαιξε δίπλα στον Νίκο Παπάζογλου σε πόστο κιθαρίστα.
  • Στην ελληνική δισκογραφία η πρώτη του απόπειρα του δεν στέφθηκε με επιτυχία καθώς το υλικό που έστειλε στην δισκογραφική εταιρεία Lyra απορρίφθηκε ως «εμπορικό».
  • Ακλόνητος συνέχισε να παίζει μουσική σε λαϊκά μαγαζιά όπου πρόσθετε δικά του κομμάτια δίχως να αναφέρει τίνος δημιούργημα είναι.
  • Όλα αυτά πριν την στιγμή που ο Νίκος Παπαζόγλου διέκρινε το ταλέντο του και τον έπεισε να μπει στο στούντιο και να ετοιμάσει την πρώτη του δουλειά με τίτλο «Ασπρόμαυρες Ιστορίες» το 1989. Η πορεία του σιγά-σιγά έγινε γνωστή και αγαπήθηκε από το κοινό.
  • Στην πορεία του έχει συνεργαστεί με διάφορους καλλιτέχνες, όπως τον Νίκο Ξυδάκη, την Χάρις Αλεξίου, τον Αλκίνοο Ιωαννίδη, την Μελίνα Κανά, καθώς και με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου και τον Ορφέα Περίδη.
  • Έχει συνεργαστεί με στιχουργούς , όπως ο Γιάννης Τσατόπουλος, Μανώλης Ρασούλης, Γιώργος Αθανασόπουλος, Άλκης Αλκαίου, Φωτεινή Λαμπρίδη, Πηγή Καφετζοπούλου, Θοδωρής Γκόνης, Μιχάλης Γκανάς, Οδυσσέας Ιωάννου και τον Θανάση Παπακωνσταντίνου.
  • Συνεπώς, ο Σωκράτης Μαλαμας χαρη στις ερμηνείες του προχώρησε το ελληνικό έντεχνο τραγούδι.

Μαρτυρία : "Θεσσαλονίκη ,αγαπημένη μου!!!"

ΟΜΟΡΦΗ…. ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

της Βούλας Μπαρούτα

Ο καθένας έχει το αγαπημένο του μέρος, το δικό μου αγαπημένο μέρος είναι η Θεσσαλονίκη. Ένας τόπος που αγάπησα από την πρώτη φορά που ταξίδεψα για καλοκαιρινές διακοπές! Τα πάντα με είχαν μαγέψει γύρω της, κανείς επισκέπτης δεν μπορεί να πει κάτι αρνητικό γι΄ αυτήν… Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Ελλάδας, όπου κι αν κοιτάξεις θα δεις πράσινο , θα δεις θάλασσα, κόσμο να μην ξέρει τι να πρωτοκοιτάξει, μαγαζιά, καφετέριες, πλατείες για σκέιτ μπορ, γήπεδα… Άλλα πολύ όμορφα σημεία είναι ο σταθμός των τρένων, ο Λευκός Πύργος, το λιμάνι με τον θεαματικό φωτισμό και τον κόσμο να σεριανάει το βράδυ, αλλά και το γήπεδο του ΠΑΟΚ στην Τούμπα ,που γεμίζει χιλιάδες κόσμο που πάνε να δουν την αγαπημένη τους ομάδα ή να πάρουν αυτόγραφα των ειδώλων τους και να φτιάξουν τη διάθεσή τους , ξεχνώντας για λίγο τα προβλήματά τους. Τέλος, η αγαπημένη μου Θεσσαλονίκη έχει υπέροχα χωριά ολόγυρά της. Όπως η Ασπροβάλτα, ένα χωριό όπου μπορείς να θαυμάσεις τις νυμφόπετρες, πέτρες με ιδιαίτερη παλιά ιστορία, αλλά και τις δύο μεγάλες λίμνες της. Το πιο σημαντικό όμως απ΄ όλα είναι οι ζεστοί, φιλόξενοι άνθρωποι της περιοχής της Θεσσαλονίκης που δεν τους ξεχνάς ποτέ σου!!!

Σκιτσάροντας .... το όνειρο

Είναι μεγάλη η χαρά μας να έχουμε στο σχολείο μας μια μαθήτρια εξαιρετική στον σχεδιασμό πρωτότυπων και εντυπωσιακών σκίτσων και κόμικς. Δεν θα μπορούσαμε παρά να μοιραστούμε με τους αναγνώστες μας λίγη από τη μαγεία της τέχνης της! Απολαύστε την και θυμηθείτε το όνομά της: Μαριάννα Παναγιωτίδου

ΝΕΑΝΙΚΟΙ ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ

Εφηβεία: μ'ακούει κανείς

Της μαθήτριας Μπαρούτα Παρασκευής

Η εφηβεία ως θέμα άρθρου ενθουσίασε τη συντακτική ομάδα της εφημερίδας μας που αφού συγκέντρωσε μαρτυρίες όλων των μαθητών , τις ενέταξε σ΄ένα πλαίσιο ανάλυσης της έννοιας της με βάση τις γνώμες ειδικών. Οι μαρτυρίες διαχωρίζονται με βάση τη γραμματοσειρά . Ιδού το αποτέλεσμα: Η εφηβεία είναι μια περίοδος ανάπτυξης του ανθρώπου με ξεχωριστή σπουδαιότητα. Παρότι υπάρχει μεγάλη ποικιλία στους υποκειμενικούς ρυθμούς εξέλιξης, θεωρείται πως αρχίζει γύρω στα 12 χρόνια για τα κορίτσια και τα 14 για τα αγόρια. Βιολογικά, αφορά στη ραγδαία ανάπτυξη όλων των συστημάτων του οργανισμού και την ήβη, ενώ ολοκληρώνεται με την είσοδο στην ενήλικη ζωή. Έχουν στο μεταξύ συντελεστεί σημαντικές αλλαγές σε επίπεδο σωματικό, συναισθηματικό, νοητικό και κοινωνικό.

Η ΕΦΗΒΕΙΑ ΣΑΝ ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΣΑΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της ζωής του το παιδί εξαρτάται απόλυτα από τους γονείς. Κανένα άλλο είδος στη φύση όσο το ανθρώπινο δεν παρουσιάζει τόσο μακρόχρονη εξάρτηση των μικρών από τους ενήλικες ώσπου να μπορεί να επιβιώσει. Κατά τον Φρόιντ, το βρέφος διαισθάνεται πως θα πεθάνει αν λείψουν οι γονείς του και αυτός ο πρωταρχικός φόβος συνιστά την πηγή κάθε μορφής άγχους στην ενήλικη ζωή. Η έννοια της κρίσης της εφηβείας αναφέρεται σε μια προσωρινή αποδιοργάνωση του ψυχισμού. Πρόκειται για μια εποχή μεταβατική, που χαρακτηρίζεται τόσο από αστάθεια και παρορμητικότητα, όσο και από δημιουργικότητα, όσον αφορά την προσωπική ταυτότητα. Ο έφηβος αμφισβητεί τους γονείς του και ό,τι μέχρι τώρα θεωρούσε δεδομένο. Καθώς ο εαυτός του αλλάζει και αποκτά νέες δυνατότητες, έχει ανάγκη να αναμετρηθεί με ένα φορέα εξουσίας. Επίσης έχει την ανάγκη να τον αναγνωρίζουν στα πλαίσια μιας ισότιμης σχέσης.

Αυτό που κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους είναι να τους φέρονται καλά οι άλλοι, και αυτό θέλουμε και εμείς.
Το μόνο που θέλω από τους μεγάλους είναι να με καταλαβαίνουν.

Να του εξηγούν λόγου χάρη το γιατί μιας απαγόρευσης. Ανάλογες αντιπαραθέσεις μπορούν να μετατεθούν σε άλλες φιγούρες εξουσίας όπως καθηγητές. Είναι σημαντικό εδώ να σημειώσουμε ότι οι συγκρούσεις, αναπόφευκτες άλλωστε σε όλες τις ανθρώπινες σχέσεις, δεν είναι πάντα αρνητικές. Αντίθετα μπορούν να γίνουν πεδίο εκτόνωσης της έντασης, λύσης παρεξηγήσεων και ανασυγκρότησης του δεσμού και της επικοινωνίας.

Σε ψυχικό επίπεδο, ο νεαρός έφηβος αρχίζει να αναγνωρίζει πως οι γονείς του δεν είναι παντοδύναμοι όπως νόμιζε όταν ήταν παιδί, και αυτό του προκαλεί αντιφατικά συναισθήματα. Ένα από τα σημαντικότερα και πιο οδυνηρά ψυχικά έργα της εφηβείας είναι η απαλλαγή από την αυθεντία των γονιών, λέει ο Φρόιντ. Έτσι δημιουργείται η αντίθεση της νέας γενιάς από την παλιά, που είναι εξαιρετικά σημαντική για τον πολιτισμό.

Δηλαδή ταυτόχρονα με την επιθυμία ανεξαρτητοποίησης υπάρχει και η άρνηση, η δυσκολία του εφήβου να εγκαταλείψει την παιδική ηλικία. Με αυτή την έννοια η εφηβεία θεωρείται διαδικασία πένθους. Το υποκείμενο αφήνει μια θέση για να πάρει μια άλλη, από παιδί γίνεται ενήλικος. Μέσα σε λίγα χρόνια (και κάποιες φορές λίγους μήνες) ο έφηβος ζει πολλά καινούργια πράγματα. Αυτό είναι γοητευτικό αλλά ταυτόχρονα προκαλεί φόβο, όπως κάθετι καινούργιο.

Οι άλυτες ενδοψυχικές συγκρούσεις ή αυτές που βρίσκονται σε διαπραγμάτευση την κάθε εποχή δεν είναι πάντα συνειδητές, εκδηλώνονται όμως στη συμπεριφορά, στις σχέσεις, στον τρόπο που μιλά το άτομο για αυτό που του συμβαίνει. Ένας έφηβος ενδέχεται να διαμαρτύρεται πως δεν τον καταλαβαίνουν και να προτιμά να μένει συνέχεια μόνος.

Ένα βράδυ άκουγα ένα υπέροχο τραγούδι το οποίο όποτε το ακούω με κάνει να κλαίω.

Άλλοτε συμβαίνει να έχει εγωϊστική συμπεριφορά απέναντι στους άλλους και να δυσανασχετεί, να είναι θλιμμένος χωρίς να ξέρει τι ακριβώς τον ενοχλεί. Η καταθλιπτικότητα αυτή, με την έννοια του πένθους, είναι μέρος της διαδικασίας κάθε σημαντικής αλλαγής της ζωής.

Σε αυτές τις ηλικίες ένας έφηβος προβληματίζεται για πολλά θέματα, μερικές φορές χαλάει η ψυχολογία του, Χωρίς κσνέναν λόγο σε πιάνει μια τρέλα και γενικά δεν μπορείς να ελέγξεις τον εαυτό σου

Χρειάζεται να σημειώσουμε πως δεν βιώνουν όλοι οι έφηβοι τις συγκεκριμένες διαδικασίες με την ίδια ένταση και τους ίδιους τρόπους - η ιστορία του καθένα είναι μοναδική και καθορίζεται τόσο από το χαρακτήρα που φέρει, όσο και από τις σχέσεις με τους σημαντικούς άλλους. Από τις συναντήσεις της ζωής και τα τυχαία γεγονότα. Από τη θέση που παίρνει απέναντι σε αυτά, τις επιλογές και τις πράξεις του. Η χαρά της ανακάλυψης του κόσμου κάνει τον έφηβο να επενδύει τις σχέσεις με τους φίλους του, με τους οποίους συχνά ταυτίζεται έντονα. Χρησιμοποιεί το ίδιο λεξιλόγιο και ντύσιμο, υιοθετεί τους ίδιους τρόπους συμπεριφοράς. Ενδέχεται αυτοί οι φίλοι να πάψουν ξαφνικά να τον ενδιαφέρουν και να μπει με ενθουσιασμό σε μια νέα παρέα. Μπορεί επίσης να αρχίσει να συμμετέχει σε διαφόρων ειδών ομάδες (πολιτικές κτλ) και να υιοθετεί νέες ιδεολογίες και απόψεις. Αυτές ο οι δοκιμές κοινωνικοποίησης αποτελούν μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας αναζήτησης του εαυτού και της κοινωνικής ταυτότητας.

Επίσης κάθε άνθρωπος πρέπει να έχει μια φιλία για να μπορεί να κάνει τα δύσκολα εύκολα.Και ανάμεσα τους πρέπει να υπάρχει εμπιστοσύνη. Εμένα αυτό που με κάνει χαρούμενη είναι η φίλη μου…Μαζί περνάμε πολλές ευχάριστες στιγμές, κάνουμε πολλά ωραία πράγματα και αυτό με κάνει χαρούμενη., και την αγαπώ πολύ.΄΄
Το μόνο που με κάνει να χαμογελώ είναι η φίλη μου, μαζί της νιώθω διαφορετικά , με καταλαβαίνει

ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ

Μια από τις δυσκολίες της εφηβείας είναι η έκφραση μέσω του λόγου. Συγκρούσεις και έντονα συναισθήματα που ο έφηβος δεν αντέχει να βιώνει ενδοψυχικά, συνειδητά ή ασυνείδητα, αλλά ούτε μπορεί να μιλήσει για αυτά, ενδέχεται να τα εκφράζει στην πράξη. Οι συμπεριφορές αυτές μπορεί να είναι επιθετικές, απέναντι στον εαυτό του ή τους άλλους. Ένα χτύπημα της πόρτας, ένας έντονος καβγάς, η φυγή από το σπίτι ή και πιο ακραίες παραβατικές συμπεριφορές (κλοπές, χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών) χρειάζεται να αντιμετωπίζονται καταρχήν με ψυχραιμία.

Όπως ξέρουμε στην εφηβεία τα παιδιά είναι στα κάτω τους χωρίς λόγο. Αυτό συμβαίνει και σε μένα, ειδικά τα βράδια με πιάνει μια μελαγχολία, νιώθω μόνη , έχω νεύρα με πολλούς και ξεσπάω σε άτομα που αγαπώ.''

Από την άλλη πλευρά είναι συχνές στην εφηβεία οι παράτολμες πράξεις που ίσως να σχετίζονται με την έννοια της δοκιμασίας. Μια προκλητική ή επικίνδυνη συμπεριφορά συχνά επιβραβεύεται από την παρέα των συνομηλίκων. Θα λέγαμε ότι τέτοιες πράξεις μοιάζουν με ιεροτελεστίες μύησης, που σε αρκετές παραδοσιακές κοινωνίες σημαδεύουν πράγματι το πέρασμα στην ενηλικίωση.

Η ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑ

Στην αρχή της εφηβείας το σώμα μονοπωλεί την προσοχή. Οι αλλαγές και οι νέες εμπειρίες προκαλούν στους εφήβους έξαψη, πρωτόγνωρη χαρά μα και φόβο. Η ολοκλήρωση της σεξουαλικής σχέσης είναι η δεύτερη νέα δυνατότητα που τους δίνεται μετά την αυτονομία από τους γονείς.

Τα προβλήματα είναι πως οι κοπέλες είναι αδιάθετες

Κάποιες φορές κυριαρχεί ένα αίσθημα αποξένωσης και δυσφορίας. Το σεξουαλικό σώμα ενδέχεται να κατηγορείται για αυτό και να γίνεται αντικείμενο επίθεσης με αυτοτραυματισμούς ή να σημαδεύεται με πολλά σκουλαρίκια και τατουάζ.

Μια φορά πήγα να κάνω μια χαζομάρα, έβλεπα που το έκαναν όλοι και το έκανα κι εγώ, δηλ. μια χαρακιά. Μετά σκέφτηκα ότι αν δεν αγαπήσεις τον εαυτό σου , δεν θα σε αγαπήσει κανείς. Και το έκανα αυτό γιατί μισούσα τον εαυτό μου και νόμιζα ότι δεν με αγαπούσε κανείς. Αυτό δεν θα το κάνω ποτέ μα ποτέ , γιατί έμαθα ότι ο Θεός συγχωρεί τα πάντα αν το μετανιώσεις, αλλά αν κάνεις κακό στον εαυτό σου όχι.

Κατά τον ίδιο τρόπο, τα πολύ φαρδιά ρούχα ίσως να θέλουν κατά κάποιο τρόπο να καλύψουν τα χαρακτηριστικά του φύλου. Ο έφηβος συχνά βλέπει την εικόνα του στον καθρέφτη και δεν αναγνωρίζει τον εαυτό του, ενώ το βλέμμα των άλλων, όταν είναι εξίσου αμήχανο εντείνει την αγωνία του.

Η αναδυόμενη ερωτική λειτουργία κάνει τον έφηβο να εξερευνά το σώμα του. Δημιουργεί φαντασιώσεις και μύθους γύρω από τη σεξουαλικότητα που μοιράζεται με τους φίλους του. Το άλλο φύλο τον έλκει αλλά δεν ξέρει πώς να το προσεγγίσει. Η ερωτική επαφή μπορεί να είναι αδέξια ή να προκαλεί άγχος. Άλλοτε ίσως να συνοδεύεται από απογοήτευση και ντροπή

Μια από τις δυσκολίες είναι να υπάρχει μια γενικά παρορμητική σεξουαλική συμπεριφορά, όπου η πράξη γίνεται σημαντικότερη από το σύντροφο και ο έφηβος αναζητά όχι τόσο την ερωτική ικανοποίηση, όσο την επιβεβαίωση που νοιώθει να στερείται σε ψυχικό επίπεδο.

Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση χρειάζεται να ξεκινά από μικρή ηλικία. Μέσα στην οικογένεια, το παιδί που αργά ή γρήγορα θα ρωτήσει για την ανατομία των φύλων ή για το πώς γεννιούνται τα παιδιά, περιμένει μια απάντηση με λόγια απλά, προσαρμοσμένα στην ηλικία του. Περιμένει μια ευθεία απάντηση, χωρίς υπεκφυγές ή απαντήσεις βγαλμένες από παραμύθια. Το σχολείο είναι επίσης φορέας που είναι αναγκαίο να ασκεί σεξουαλική διαπαιδαγώγηση μέσα από ανάλογα μαθήματα, από το δημοτικό, αλλά ειδικά στην εφηβεία, όπου τίθενται σοβαρά θέματα για την υγεία.

Είναι καλό ο γονιός που έχει στενότερη σχέση με τον έφηβο να συζητήσει μαζί του για τις προφυλάξεις που χρειάζεται να παίρνει στο σεξ. Πολλές μολυσματικές ασθένειες, η πιο σοβαρή από τις οποίες είναι το Aids μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή. Η πρόληψη και η έγκαιρη ενημέρωση είναι ο μόνος τρόπος να προστατευτούν οι έφηβοι καθώς οι ίδιοι νιώθουν συχνά άτρωτοι. Η αντισύλληψη επίσης είναι ένα ουσιαστικό ζήτημα για το οποίο πρέπει να ενημερώνονται τόσο τα αγόρια όσο και τα κορίτσια, αφού έχει φανεί από έρευνες ότι στην Ελλάδα έχουμε υψηλά ποσοστά σε αμβλώσεις νέων γυναικών.

Υπάρχουν στιγμές που τα πράγματα παρεκτρέπονται και ο έφηβος ή οι γονείς του αισθάνονται πως δεν μπορούν να τα βγάλουν πέρα. Το αίσθημα του αβοήθητου, η απελπισία ή ακόμα η σοβαρότητα μιας ξαφνικής κατάστασης μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη βοήθεια ειδικών. Αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα της εφηβείας και των προβλημάτων της, λειτουργούν εδώ και χρόνια στην Ελλάδα μονάδες για εφήβους μέσα σε γενικά νοσοκομεία που μπορούν να προσφέρουν ενημέρωση, στήριξη και όταν χρειάζεται ανάλογη θεραπεία. Επίσης υπάρχουν τηλεφωνικές γραμμές που βοηθούν σε στιγμές κρίσης, όπως αυτή της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. (Εταιρία Ψυχοκοινωνικής Υγείας Παιδιού και Εφήβου), το 8018011177.

Μετά από μια ενδιάμεση φάση, γύρω στα 17-20 χρόνια ο έφηβος ολοκληρώνει τη μετάβαση προς την ενήλικη ζωή. Οι σχέσεις γίνονται πιο σταθερές, ο νεαρός ενήλικας επενδύει την επαγγελματική του πορεία και συμφιλιώνεται με τους γονείς του.Θεωρητικά, ακολουθεί σταδιακά η ωριμότητα. Ωριμότητα που ορίζεται από τις ικανοποιητικές σχέσεις, την επιθυμία για εργασία και την επιθυμία για συμμετοχή στους κοινωνικούς δεσμούς.

Η επικοινωνία είναι κατ αυτό τον τρόπο ένα συνεχές παιχνίδι με μανούβρες και παρεξηγήσεις, συγκρούσεις και ευτυχισμένες στιγμές. Η αγάπη και η προσπάθεια είναι καλοί οδηγοί στην αναζήτηση της ισορροπίας με τον εαυτό μας και της χαράς μέσα στις σχέσεις.

(αποσπάσματα από άρθρο της κας Μαρίας Φρατζή, ψυχολόγου)

Πηγές: Η πύλη της ψυχολογίας

Φωτογραφικό σαλόνι

Χιούμορ



Παράξενα & Γνωμικά




Τελευταία τροποποίηση: 2014/05/09 10:19